Op. cit.,

Sprawa WikiLeaks budzi kontrowersje nie tylko wśród polityków, ale też – jak się okazuje – wśród antropologów. Zapraszamy do lektury opcitowej polemiki i czekamy na dalsze komentarze!

Piotr Cichocki, Agata Jałosińska
Przedstawienie musi trwać. WikiLeaks, telewizyjni bohaterowie i politycy

Próba spojrzenia na WikiLeaks jako na medialny spektakl i na Juliana Assange’a jako mimowolnego odtwórcę głównej roli męskiej. Autorzy dowodzą, że ci, którzy chcieli wywołać globalne zaskoczenie, ujawniając to, co tajne, stali się aktorami przewidywalnego przedstawienia.

Jacek Wajszczak
WikiLeaks to nie show

Polemiczna reakcja na odczytanie WikiLeaks jako medialnego spektaklu. W swej krytyce autor zastanawia się nad nośnością metafory teatralnej w antropologii, kwestią polityczności interpretacji oraz problemem zaangażowania.

Piotr Cichocki, Agata Jałosińska
Rewolucja w telewizji. Głos w sprawie WikiLeaks, reżyserii i sprawczości

Ciąg dalszy debaty o WikiLeaks, znaczeniu mediów i współczesnych rewolucjach. Autorzy odpowiadają na zarzut zajęcia „pozycji po stronie władzy” wychodząc z założenia, że nie można zbywać roli reżyserowania widowisk i „po prostu” angażować się politycznie, bo taka postawa kryje w sobie groźbę nieuświadomionego konformizmu.

Jacek Wajszczak
Errata do spektaklu

Czy stare metafory i narzędzia analizy stworzone na wczesnym etapie rozwoju mediów masowych są w ogóle przydatne w interpretacji fenomenu Web 2.0? Czy nie powinniśmy poszukać nowych teorii i metod opisu? – te pytania w swym komentarzu stawia Jacek Wajszczak.