Op. cit.,

Czym jest jednak to coś, co wyklucza nas ze wspólnoty stołu? Czasem jest to fundamentalny dla całej potrawy składnik, czasem jakaś marginalna ingrediencja czy po prostu sposób przyrządzania. W dzisiejszej kuchni, w której globalny konsument wybiera z globalnego menu, spotkanie z niejadalnym jest z jednej strony bardzo proste, a z drugiej – dość łatwe do uniknięcia.

Na warszawskiej stacji metra odbył się „piersiowy flash mob” – matki karmiące, matki niekarmiące, nakarmione córki oraz niematki zebrały się, by publicznie karmić dzieci piersią lub wspierać ideę karmienia. Dla licznie przybyłych dziennikarzy został odegrany performance naturalnego karmienia. A kobieca pierś nabrała nowych znaczeń.

„Karmienie piersią jest najnaturalniejszą rzeczą na świecie” – powiedziała Anna Otwinowska z Fundacji Rodzić po ludzku, protestując w warszawskim metrze przeciw stanowisku galerii „Pociąg do Sztuki”. Galeria odmówiła wystawienia zdjęć matek karmiących nadesłanych na konkurs Fundacji Mleko Mamy.

Od dawna podejrzewałyśmy, że dane mówiące o wzroście liczby polskich firm zakładanych przez kobiety świadczą nie tyle o rosnącej liczbie kobiet zajmujących się biznesem, co o upowszechnieniu samozatrudnienia na potrzeby zalegalizowania indywidualnej pracy. Nie ma w tym nic złego, najważniejsze, aby kobiety mogły być niezależne ekonomicznie. Jako fundacji marzyła nam się jednak struktura oparta na wspólnocie, w której zarobek byłby dzielony wśród pracownic, a naddatek służyłby do dalszego rozwoju.

Bo tak działa wykluczenie. Że czują, że nie mogą iść do kawiarni, bo jest zbyt ekskluzywna. A nawet jak już wejdą, to nie będzie tak, że obsługa będzie supermiła, tylko właśnie też się zdziwi, co to za dresiarz wszedł. Że czują, że to jest nie dla nich. Że zupełnie nie pasują.

Walka z nielegalnym handlem ulicznym nie sprowadza się oczywiście do pogoni za paryską estetyką. To przede wszystkim walka o ujarzmienie ciała, o miejskość, której filarem jest dyscyplina. Wykluczenie, o jakim tu mówimy, sprawi, że wymiana handlowa zostanie sprowadzona do dźwięku czytnika kodów kreskowych. Ten dźwięk da nam czystość zamiast Wschodu i rygor zamiast targowania się. Będzie jak w Rotterdamie i skończą się już wszystkie te opowieści.

W 2006 roku, po dziewięciu latach pobytu w Polsce, „Ciocia” nie zna jeszcze całego Nowego Światu. Większość czasu spędza w barze, w kuchni albo obsługując klientów. Nie ma czasu na przyjemności, boi się chodzić sama po Warszawie.

Stowarzyszenie Rodziców po Poronieniu działa od 2006 roku. Jego celem jest wspieranie rodziców, którzy doświadczyli poronienia, a także zwiększenie wrażliwości społeczeństwa na ich sytuację. Stowarzyszenie powstało z inicjatywy kobiet dotkniętych poronieniami. Apelują one o uwzględnienie uczuć i emocji kobiet, które znalazły się w dramatycznym położeniu.

Niedziela została wznowiona po 15 latach. W roku, w którym wydano ją po raz pierwszy (1996), Wisława Szymborska dostała Literacką Nagrodę Nobla, Widzew Łódź grał w fazie grupowej Ligi Mistrzów, a jego gwiazdami byli Marek Citko i Rafał Siadaczka, nie istniały Platforma Obywatelska i PiS, ponadto mieliśmy jeszcze przed sobą przystąpienie do Unii Europejskiej, sukcesy Adama Małysza i szansę na zdobycie tytułu zielonej wyspy na mapie europejskiego PKB. Sam Mariusz Szczygieł w 1996 roku jeszcze nie wiedział, że zacznie zajmować się Czechami i wraz z tym przestanie pisać o Polsce.