Op. cit.,

Na te i na wiele innych tematów z Tomaszem Rakowskim rozmawia Marcin Leszczyński.

O pracy i odpoczynku, o sacrum i profanum, o tradycji i nowoczesności, o estetyce i etyce w kontekście świąt Bożego Narodzenia – czyli o tym, po co nam bombki na święta i po co nam w ogóle święta, opowiada Ewa Klekot.

Myślę, że nie etnografowie, ale po prostu obywatele powinni częściej zabierać głos w sprawach publicznych. Bo to, że jesteśmy etnografami, nie znaczy, że wiemy lepiej. Mamy tylko więcej wątpliwości.

Chodzi o to, że rozbijanie talerzy w czasie zabawy jest rozpoznawane
jako typowo greckie przez samych Greków. Jednak nie mówi się o tym na
zewnątrz grupy

Antropolog jest trochę podobny do prawnika: jeżeli uważasz z góry, że podsądny jest winny, nie powinieneś brać tej sprawy. Oczywiście nie chodzi o jednoznaczny podział na czarne i białe; to o wiele szersza i bardziej złożona kwestia – chodzi jednak o to, czy naprawdę potrafisz pracować z ludźmi, których chcesz opisać; czy ich lubisz, czy też nienawidzisz – to przecież bardzo wiele zmienia

Warto zatrzymać się przez chwilę przy tym niepozornym skwerku porosłym zdeptaną trawą, otoczonym muranowskimi blokami. To właśnie tu bije najżywsze i najbogatsze źródło naszej wiedzy o getcie warszawskim, o losie jego mieszkańców zamkniętych za murami.

Dzisiejszy polski Cygan to nie jest Cygan z naszych, ani też z cygańskich wyobrażeń. Wpływa na to osiedlenie, telewizja, szkoła, technika. Cyganie stają wobec dylematu: co robić, by móc korzystać z tych samych praw, które mają inni obywatele, nie być osobami stygmatyzowanymi, ale też nie utracić tego, co jest wysoko cenione w tej społeczności – lojalności wewnętrznej, współpracy, silnych więzi rodzinnych?

Jednym z najważniejszych wydarzeń w angielskojęzycznej antropologii w czasie ostatnich 50 lat było zdanie sobie sprawy z tego, że feminizm i studia nad kobietami zapoczątkowały w antropologii konieczny proces poszerzania świadomości. Jedną z tych zmian było przejście od studiów nad kobietami do gender studies. W gruncie rzeczy, jeżeli badania płci kulturowej ograniczają się tylko do kobiet, to też jest to krzywdzące, i to bardziej w stosunku do kobiet niż do mężczyzn – izoluje badanie kobiet, gettoizuje je.

Histeria jako pojęcie funkcjonuje od starożytności. Od samego początku obciążone było ono medycznie z jednej strony, filozoficznie i symbolicznie z drugiej. Przenikanie się tych dwóch stron widać już w samej etymologii. Histeria pochodzi od słowa uterus i w starożytności znana była jako choroba przemieszczającej się jak dzikie zwierzę macicy – poruszającej się, eksplodującej macicy.

Na pytanie “Czego nie da się powiedzieć” odpowiadają “Opcitowi” Tadeusz Komendant, Piotr Matywiecki i Jakub Jankowski