Op. cit.,

W maju bieżącego roku nastąpiło otwarcie niemieckiego rynku pracy dla Polaków. W mediach rozgorzały debaty na temat tego, co Polacy mogą dzięki temu zyskać, a co stracić, i jakie zmiany może to wywołać w społeczeństwie niemieckim. W odniesieniu do toczących się dyskusji chciałabym przypomnieć, jak kilka lat temu Polacy masowo wyjeżdżali za granicę, wprowadzając w status quo swojego świata nowy tryb życia określany migracją wahadłową.

Jak kobiety z Małopolski radziły sobie w patriarchalnym społeczeństwie? Czym jest ich wiedza i władza? Co znaczyło „być kobietą” dla Krakowiaków zachodnich?

Waldek odwiedza swoje samotne znajome. Uprawiają seks. W czasie kiedy ich nie odwiedza, pije wódkę, gra z kolegami w karty.

Waldek się zużywa. Jest pomarszczony, ma ciemną brązowo-pomarańczową
skórę. Jest stosunkowo wysoki, ma szeroką klatkę piersiową, dawniej
pracował przy rozładunku. Nie pali goluazów, nie pije martela. Żyje tak
po prostu.

Różowe kabaretki o dużych oczkach, nieprzyzwoicie rozdarte kilka centymetrów nad kostką. W tym właśnie miejscu metalowy pręt został wbity w nogę, nie widać jednak ani kropli krwi. Dostrzegam tu pewną niespójność, która nie pozwala mi spokojnie odwrócić wzroku.

Współczesny człowiek ogarnięty jest obsesją autentyczności. Może ta nasze – bo nie tylko oazowe – pragnienie autentyczności związane jest z medializacją świata, który nieustannie każe pytać, co się kryje za obrazem, co jest prawdą, a co tylko jej pozorem?

Dzisiejszy polski Cygan to nie jest Cygan z naszych, ani też z cygańskich wyobrażeń. Wpływa na to osiedlenie, telewizja, szkoła, technika. Cyganie stają wobec dylematu: co robić, by móc korzystać z tych samych praw, które mają inni obywatele, nie być osobami stygmatyzowanymi, ale też nie utracić tego, co jest wysoko cenione w tej społeczności – lojalności wewnętrznej, współpracy, silnych więzi rodzinnych?

Przechodziłem kiedyś, jakiś siwy koleś po pięćdziesiątce, spojrzał na tych ludzi wpatrzonych w parę wodną. Tam cisza. I powiedział do jakiejś kobiety: zbiorowa psychoza. I co o tym myślisz?

Warszawa, w której przed rokiem 1939 mieszkała jedna z największych społeczności żydowskich na świecie, dzisiaj jest miastem bez Żydów. Ale nie bez kultury żydowskiej, która coraz częściej jest re-konstruowana.

Większość opracowań poświęconych Wietnamczykom w Polsce skupia się na ich sytuacji prawnej, stopniu ich integracji i adaptacji w środowisku polskim. Rzadziej uwzględnia się punkt widzenia imigranta: jego doświadczenie, sposób myślenia, który jest wypadkową kulturowego zaplecza przywiezionego z kraju rodzinnego i doświadczeń zdobytych na obczyźnie