Op. cit.,

Już gdy spotkali się po raz pierwszy, na początku lat 30. XX wieku, podczas zjazdu wołyńskich zielonoświątkowców, zawrzało. On – szanowany kaznodzieja, głoszący Słowo Boże po białoruskich i ukraińskich wsiach i miasteczkach. Ona – zbuntowana przywódczyni, prorokini samozwańcza, jurodiwa i heretyczka, która przetrwała próbę ognia, stając się głową Rodu Żertwy. On nadal prawowierny, posłuszny zielonoświątkowej ortodoksji. Ona z planem zbawienia maluczkich, do którego realizacji potrzebowała wspólnika.