Op. cit.,

Jesteśmy późnymi wnukami tych, którzy wcielali w życie marzenia o lepszym świecie, o równości, wolności i sprawiedliwości. Dzięki ich determinacji utopie zaczęły się realizować. Dlatego mamy wobec nich dług wdzięczności. „Jeśli mamy – tak jak oni – przyszłym pokoleniom zostawić świat lepszy, niż go zastaliśmy, musimy uwierzyć, że dalsza zmiana jest możliwa”. Recenzja książki Jana Sowy Ciesz się, późny wnuku. Kolonializm, globalizacja i demokracja radykalna.

Badacz nie może już tylko przyglądać się, ale razem z wykluczonymi powinien budować ich świadomość. Zwrot performatywny stał się odpowiedzią na słabość zdystansowanego pióra. Podczas tegorocznego spisu powszechnego nadarza się okazja na piękny antropologiczny performance. Rzecz jest prosta i całkowicie legalna; wystarczy w „badaniu pełnym” spisu pominąć sugerowaną nam przynależność do którejś z prawie dwustu narodowości i wybierając kategorię „inne – wpisać jaka” (uwaga, tą rubrykę nie jest łatwo znaleźć ponieważ wyskakuje na końcu listy różnych „innych” narodowości) wpisać to co w sposób znaczący buduje naszą tożsamości.