Op. cit.,

Gdy w podróży robimy fotografie, tworzymy i utrwalamy określony wizerunek odwiedzanego miejsca. Większość z nas dokumentuje swoje wyjazdy, jest to w końcu wpisane w „habitusy” turysty i podróżnika. Przeglądając zdjęcia z wycieczki do Portugalii, zastanawiałam się, czemu tworzą właśnie taką a nie inną narrację?

Zapraszamy do lektury artykułu wyróżnionego w konkursie (op.citu.,) na antropologiczną relację z wakacji.

Etnograf z kamerą jest eksperymentem etnograficzno-wizualnym. Opowiada o przygotowaniach i świętowaniu ważnej dla mieszkańców Spycimierza uroczystości religijnej. Jakiej? Niech pozostanie to dla widzów niespodzianką.

Zapraszamy do oglądania filmu Marii Małanicz-Przybylskiej i Poli Rożek.

Kiedy liczne zbiory klisz wyświetlane są w ciemnej sali, przemieniają one ekran w serie ruchomych przykładów bytności (gdzieś tam), ten zaś, kto je ukazuje, wciąż ociera się o rolę znużonego swą pracą iluzjonisty. Z boku często słyszę ziewanie, czuję, że ktoś zmienia pozycję ciała, ktoś wstaje i wychodzi. Z drugiej strony, potęga współczesnej magii podróżnictwa jest olbrzymia, zawiązana w setki zrzeszeń, klubów, komercyjnych organizacji, w całe rynki podróżniczej fotografii.

Przerzucając kartki „Voyage”, powtarzam za Lévi-Straussem: „być podróżnikiem to obecnie zawód; zawód, który […] polega na przebywaniu wielkiej ilości kilometrów i gromadzeniu zdjęć fotograficznych ...