Op. cit.,

KONFERENCJA

“Przestrzeń władzy” – Miasto (Post)socjalistyczne

Miasto socjalistyczne jest szczególną kulturową, ekonomiczną i społeczno-polityczną rzeczywistością. Przedmiotem zainteresowania uczestników konferencji są zarówno korzenie tego zjawiska, rozwój miasta socjalistycznego, jak i spadek po nim. „Socjalizm” rozumiany jest tu jako fundamentalna społeczno-polityczna idea Europy, a nie jedynie doświadczenie radzieckiego bloku wschodniego.

Badanie fenomenu miasta nie jest dla nas celem samym w sobie – pozwali ma głębiej zrozumieć istotę oraz proces urbanizacji w ogóle, odsłonić tendencje rozwoju miasta jako sposobu ludzkiego egzystowania, pojąć zjawisko współczesnej zurbanizowanej cywilizacji oraz specyfikę wstrząsających nią kryzysów. Realizacja projektu jest skierowana na konsolidację wysiłków badawczych różnych krajów europejskich i skupieniu ...

Tworzysz? Organizujesz wydarzenia kulturalne? Prowadzisz działalność
edukacyjną, bibliotekę, dom kultury, klubokawiarnię, teatr, galerię,
muzeum?
A może po prostu jesteś odbiorcą kultury?
Jeśli życie kulturalne Warszawy leży Ci na sercu – to jesteś
Warszawskim
Obywatelem Kultury.

Konferencja PME 27-28.10.2011

W programie wystąpienia dotyczące sztuki profesjonalnej i sztuki ludowej, ethnodesignu, wizualności, muzealnictwa, nowych technologii wykorzystywanych w służbie kultury, muzeów wirtualnych i in. Wśród prelegentów znajdą się wybitni badacze, młodzi naukowcy, jak również praktycy wdrażający nowatorskie rozwiązania w muzeach.

Udział w wydarzeniu w roli słuchacza jest bezpłatny i nie wymaga wcześniejszego zgłoszenia.

W Krakowie rozpoczęła się konferencja Teren w ścisłym tego słowa znaczeniu: relacje w terenie.

Logo konferencji

Jej tytuł niezawodnie przywodzi na myśl Bronisława Malinowskiego z jego osławionym Dziennikiem, którego lektura stała się przyczynkiem do – jak to ujmuje Grażyna Kubica-Heller – „postmodernistycznej rewolucji w antropologii”. Przekorne zastąpienie słowa „dziennik”, innym, równie ważkim dla praktyki antropologicznej, wskazuje na potrzebę powrotu do źródeł, do tego, co poprzedza samo pisanie. Wszakże teren to wiązka sposobności doświadczania światów innych niż własny, wyraz chęci poznawania obcości. Powiedzieć: Teren w ścisłym tego słowa znaczeniu, to jakby komunikować pokoleniową – jeśli wolno poczynić taką generalizację – zmianę oglądu pracy antropologa. Wobec powyższego kryzys reprezentacji uchodzi za ważny i niezbędny etap dla samorozumienia dyscypliny, tym niemniej jego dalsze podtrzymywanie mijało by się z celem.