Op. cit.,

Nie używa słowa urok, ale mówi o czerwieni:
Teściowa przyjaciela – kobieta bardzo religijna – codziennie (raz, dwa albo nawet trzy razy), kiedy dzieciątko się urodziło jakieś czerwone rzeczy do niego przynosiła i kokardki czerwone przy łóżeczku porozwieszali.

Mówi też o obrazkach z Żydem:
W domach kolęda, chodzimy z księdzem Jackiem, a przyjmują przecież nie ateiści, nie świadkowie Jehowy – tylko katolicy. I to nie jest symbol. Taki obrazek, a na nim no, nie Hiszpan, nie Niemiec, nie Francuz tylko taki pan z brodą – Żyd. Żyd z sakiewką z pieniędzmi. Ludzie mówią, że to na szczęście. Myślę sobie fajnie… Ale w tych domach nie ma żadnych innych symboli albo ten obrazek wisi w przedpokoju obok krzyża. No, wypadałoby trochę szacunku. A niestety to jest często spotykane w katolickich domach.

Na koniec pojawia się Azja:
Są też symbole z daleka – tłumaczy duchowny. Nawet z Azji, ze Wschodu – nic nie mające wspólnego z naszą wiarą katolicką.