Op. cit.,

Czym jest jednak to coś, co wyklucza nas ze wspólnoty stołu? Czasem jest to fundamentalny dla całej potrawy składnik, czasem jakaś marginalna ingrediencja czy po prostu sposób przyrządzania. W dzisiejszej kuchni, w której globalny konsument wybiera z globalnego menu, spotkanie z niejadalnym jest z jednej strony bardzo proste, a z drugiej – dość łatwe do uniknięcia.

Właścicielka wspominała, jak przyszła do niej grupka wyrośniętych dresiarzy z sąsiedztwa, którzy z potulnymi minami zapytali: „Proszę pani, co my mamy zrobić, żebyście nas wpuścili?”.

Z roku na rok coraz lepiej rozumiem, że uroczystość Wszystkich Świętych jest prawdziwym świętem. Świętem, którym rządzi powtarzalność i które odbudowuje świat w oparciu o mit. Biegając od grobu do grobu słucham po raz kolejny tych samych i takich samych, a jednak wciąż nowych i odnawiających historii o Bolesławach, Bronisławach, Aleksandrach i Zofiach…

Czasem ktoś na przystanku pyta mnie o coś. Nie mówię po polsku, więc często pytają, skąd jestem. Odpowiadam, że z Niemiec – to jedna z kilku rzeczy, które umiem już powiedzieć po polsku. Nigdy nie jestem pewna, jakie wzbudzam w nich uczucia. Oczywiście nikt nie zachowuje się agresywnie, ale ja czuję lekki niepokój związany z tym, co może się dziać w ich głowach.

Aby w danym miejscu mógł zamieszkać jego Duch, nie wystarczy dobra
kuchnia, ciekawa architektura ani nawet niepowtarzalna atmosfera
(czymkolwiek miałaby być). Genius lociżywi się przede wszystkim
ludźmi. Dlatego – do zadomowienia się – potrzebuje dzikich.

Jajecznica to jedno z najprostszych dań na ciepło. Szybka i łatwa do
przyrządzenia, obfita w białko i tłuszcze, jest stereotypowym
kawalerskim daniem.