Op. cit.,

Zapraszamy do lektury i zabrania głosu w dyskusji o metodzie we współczesnej antropologii.

Kamil Pietrowiak
Królestwo za Metody!

Coraz częściej wyraźna staje się konieczność modernizacji programu nauczania, który zapewniłby studentom i absolwentom etnologii zdobycie wiedzy na temat dostępnych metod badawczych, sposobów oraz możliwości ich wykorzystania w konkretnych sytuacjach i obszarach świata społecznego, a przede wszystkim zdobycie umiejętności ich zastosowania. Aby bez poczucia niekompetencji mogli uczestniczyć w projektach, które swą tematyką dotykają zagadnień życia społecznego – czy będą to badania marketingowe, czy kampanie na rzecz budowy społeczeństwa obywatelskiego i równouprawnienia.

Katarzyna Wala
O profesjonalizacji badań w antropologii

Na pytanie o to, czym zajmują się antropolodzy, Clifford Geertz odpowiedział kiedyś, że antropolodzy piszą. I wielu z nas rzeczywiście wzięło sobie do serca jego słowa. Tomasz Rakowski wspomina nawet o skrybocentryzmie polskiej antropologii, wskazując na centralną rolę pisarstwa w praktyce antropologicznej. Z drugiej strony nie wszyscy zajmujemy się „tylko” pisaniem. Pojawia się coraz więcej prac opartych na badaniach terenowych. Mimo to trudno odszukać w tych tekstach wykładnię praktyki badawczej.

Na pytanie o to, czym zajmują się antropolodzy, Clifford Geertz odpowiedział kiedyś, że antropolodzy piszą. I wielu z nas rzeczywiście wzięło sobie do serca jego słowa. Tomasz Rakowski wspomina nawet o skrybocentryzmie polskiej antropologii, wskazując na centralną rolę pisarstwa w praktyce antropologicznej. Z drugiej strony nie wszyscy zajmujemy się „tylko” pisaniem. Pojawia się coraz więcej prac opartych na badaniach terenowych, wydaje się coraz więcej książek traktujących o tym, jak prowadzić badania. Okazuje się więc, że można nadać ramy temu, co niewypowiedziane, przekazać w języku to, co przynależy do sfery doświadczenia.

Philip Kotler już w 1973 zaczął wyjaśniać znaczenie i wpływ miejsca sprzedaży – fizycznego środowiska – na zachowania konsumentów. Atmosfera, jako poddane manipulacji środowisko konsumpcyjne, miała ewokować wspomnienia, wytwarzać w klientach specyficzny stan emocjonalny (jak przyjemność czy ekscytację) i w ten sposób zwiększyć naszą skłonność do robienia zakupów. Galerie handlowe, pasaże, czy nawet centra miast (dzięki jarmarkom przedświątecznym) z całą pewnością korzystają z tej koncepcji. Pytanie poświąteczne brzmi: na ile „my-konkretni” poddajemy się tak spreparowanemu nastrojowi.